1. องค์ประกอบของระบบไฟฟ้า

(1) ระบบพลังงาน

ตามข้อกำหนดทางเทคนิคและเศรษฐกิจที่ระบุไว้

ระบบที่รวมทุกอย่างไว้ในที่เดียวเรียกว่าระบบไฟฟ้า ระบบไฟฟ้ายังรวมถึงรีเลย์เพื่อให้มั่นใจได้ถึงการทำงานที่ปลอดภัยและเชื่อถือได้

อุปกรณ์ป้องกันและความปลอดภัยอัตโนมัติ การควบคุมการจ่ายกระแสไฟฟ้าอัตโนมัติ การสื่อสาร และระบบเสริมอื่นๆ (เรียกอีกอย่างว่าระบบรอง) พื้นฐานของระบบไฟฟ้า

ภารกิจคือการจัดหาพลังงานที่เพียงพอ เชื่อถือได้ มีคุณภาพ และราคาไม่แพงให้กับผู้ใช้งาน

(2) เครือข่ายไฟฟ้า

ส่วนหนึ่งของระบบไฟฟ้าที่ทำหน้าที่ส่งผ่าน แปลงสภาพ และกระจายพลังงานไฟฟ้า เรียกว่า โครงข่ายไฟฟ้า โครงข่ายไฟฟ้าประกอบด้วยโครงข่ายส่งและโครงข่ายจำหน่าย

เว็บ

หน้าที่หลักของระบบส่งไฟฟ้าคือการเพิ่มแรงดันไฟฟ้าจากโรงไฟฟ้าที่อยู่ห่างไกลจากศูนย์กลางการใช้ไฟฟ้า ผ่านหม้อแปลงไฟฟ้าและส่งไปยังพื้นที่ต่างๆ

สายส่งไฟฟ้าแรงสูงส่งกระแสไฟฟ้าไปยังสถานีไฟฟ้าย่อยศูนย์กลางที่อยู่ติดกับศูนย์รับภาระ ในขณะเดียวกัน สายส่งไฟฟ้ายังเชื่อมต่อระบบไฟฟ้าที่อยู่ใกล้เคียงเข้าด้วยกันด้วย

เป็นหน้าที่ของสถานีย่อยศูนย์กลางที่อยู่ใกล้เคียง

ระบบจำหน่ายไฟฟ้าเป็นเครือข่ายพลังงานที่กระจายพลังงานโดยตรงจากสถานีไฟฟ้าย่อยหลักไปยังผู้ใช้ โดยทั่วไปแล้ว ระบบจำหน่ายไฟฟ้าจะแบ่งออกเป็นระดับสูง

ระบบจำหน่ายไฟฟ้าแรงดันสูง แรงดันปานกลาง และแรงดันต่ำ ในประเทศจีน แรงดันของระบบจำหน่ายไฟฟ้าแรงดันสูงโดยทั่วไปจะเท่ากับ และแรงดันของระบบจำหน่ายไฟฟ้าแรงดันปานกลางจะเท่ากับ

โดยทั่วไปแล้ว แรงดันไฟฟ้าของระบบจำหน่ายไฟฟ้าแรงดันต่ำจะเป็นระบบสามเฟสสี่สาย

2. ลักษณะการทำงานของระบบไฟฟ้า

ประการแรก ขนาดเศรษฐกิจโดยรวมนั้นใหญ่มาก ปัจจุบัน มูลค่าสินทรัพย์ของอุตสาหกรรมพลังงานของจีนมีมากกว่า 200,000 หยวน คิดเป็นหนึ่งในสี่ของสินทรัพย์ของรัฐทั้งหมด การผลิตไฟฟ้าส่งผลโดยตรงต่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนของเศรษฐกิจของประเทศ

ประการที่สองคือความพร้อมเพรียงกัน ไม่ว่าพลังงานไฟฟ้าจะสามารถจัดเก็บได้ในปริมาณมากหรือไม่ ความเป็นเอกภาพของแต่ละส่วนเชื่อมต่อไม่สามารถแบ่งแยกได้ และกระบวนการเปลี่ยนผ่านนั้นรวดเร็วมาก พลังงานที่ผลิตได้ในทันทีต้องเท่ากับพลังงานที่ใช้ในทันที ดังนั้นแต่ละส่วนของการผลิต การส่ง และการจ่ายพลังงานไปยังผู้ใช้จึงมีความสำคัญมาก

ประการที่สาม การผลิตไฟฟ้ามีการรวมศูนย์และเป็นเอกภาพอย่างมาก ไม่ว่าจะมีโรงไฟฟ้าและบริษัทจ่ายไฟฟ้าจำนวนเท่าใด โครงข่ายไฟฟ้าจะต้องมีความเป็นเอกภาพในด้านการจ่ายไฟ มาตรฐานการจัดการ และวิธีการบริหารจัดการ นอกจากนี้ยังมีข้อกำหนดที่เข้มงวดสำหรับการผลิตที่ปลอดภัย ระเบียบวินัยขององค์กร และจรรยาบรรณวิชาชีพ

ประการที่สี่ คือ ความสามารถในการนำไปใช้ได้จริง วัตถุประสงค์ของการให้บริการของอุตสาหกรรมพลังงานนั้นครอบคลุมหลายด้าน เกี่ยวข้องกับประชาชนทุกคนในสังคมโดยรวม คุณภาพพลังงานและระดับราคามีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับผลประโยชน์ของผู้ใช้พลังงานส่วนใหญ่

ประการที่ห้า เศรษฐกิจของประเทศต้องเป็นผู้นำในการพัฒนาพลังงานไฟฟ้า

3. แรงดันไฟฟ้าพิกัดของระบบไฟฟ้า

แรงดันไฟฟ้าของระบบส่งไฟฟ้ามีการแบ่งระดับ โดยระดับแรงดันไฟฟ้าที่กำหนดของระบบส่งไฟฟ้าจะถูกกำหนดและประกาศใช้โดยรัฐ หลังจากวิเคราะห์และพิจารณาอย่างรอบด้านตามความต้องการของการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ ความเหมาะสมของเทคโนโลยีและเศรษฐกิจ ระดับการผลิตอุปกรณ์ไฟฟ้า และปัจจัยอื่นๆ

ปัจจุบัน ระดับแรงดันไฟฟ้ากระแสสลับสูงสุดในประเทศจีนคือ 1000 กิโลโวลต์ ซึ่งเริ่มใช้งานในเส้นทางจากฉางจือถึงจิงเหมินเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2551 ส่วนระดับแรงดันไฟฟ้ากระแสตรงสูงสุดในประเทศจีนคือ บวกหรือลบ 500 กิโลโวลต์ ซึ่งรวมถึงเส้นทางเกอโจวปา – เซี่ยงไฮ้หนานเฉียว เส้นทางเทียนเซิงเฉียว – กวางโจว เส้นทางกุ้ยโจว – กวางตุ้ง และเส้นทางสามหุบเขา – กวางตุ้ง

ปัจจุบัน แรงดันไฟฟ้าที่ใช้กันทั่วไปในประเทศจีน ได้แก่ 220V, 380V, 6kV, 10kV, 35kV, 110kV, 220kV, 330kV, 500kV และ 1000KV โดยสายส่งไฟฟ้าที่มีแรงดัน 10KV หรือต่ำกว่า เรียกว่า สายจำหน่ายไฟฟ้า และสายส่งไฟฟ้าที่มีแรงดัน 35KV หรือสูงกว่า เรียกว่า สายส่งไฟฟ้าแรงสูง นอกจากนี้ยังกำหนดไว้ว่า แรงดันไฟฟ้าที่สูงกว่า 1KV คือ “แรงดันสูง” แรงดันไฟฟ้าที่ต่ำกว่า 1KV คือ “แรงดันต่ำ” และแรงดันไฟฟ้าที่ปลอดภัยคือ 36V หรือต่ำกว่า

แรงดันไฟฟ้าที่กำหนดของอุปกรณ์ไฟฟ้าจะสอดคล้องกับแรงดันไฟฟ้าของระบบส่งไฟฟ้า แต่ในความเป็นจริง เนื่องจากมีการสูญเสียแรงดันไฟฟ้าในระบบส่งไฟฟ้า แรงดันไฟฟ้าจริง ณ แต่ละจุดจึงเบี่ยงเบนจากค่าที่กำหนด เพื่อให้มั่นใจว่าอุปกรณ์ไฟฟ้าทำงานได้อย่างถูกต้อง จึงเห็นได้ชัดว่าอุปกรณ์ไฟฟ้าควรมีช่วงแรงดันไฟฟ้าใช้งานปกติที่กว้างกว่าค่าเบี่ยงเบนที่ยอมรับได้ของแรงดันไฟฟ้าในระบบส่งไฟฟ้า โดยทั่วไปแล้ว แรงดันไฟฟ้าที่กำหนดของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าจะสูงกว่าแรงดันไฟฟ้าที่กำหนดของระบบส่งไฟฟ้าในระดับเดียวกันประมาณ 5% เพื่อชดเชยการสูญเสียแรงดันไฟฟ้าในระบบส่งไฟฟ้า

แรงดันพิกัดของหม้อแปลงไฟฟ้าแบ่งออกเป็นขดลวดปฐมภูมิและขดลวดทุติยภูมิ สำหรับขดลวดปฐมภูมิ เมื่อหม้อแปลงต่อเข้ากับปลายสายส่งไฟฟ้า จะเทียบเท่ากับโหลดบนสายส่ง (เช่น หม้อแปลงลดแรงดันในโรงงาน) ดังนั้นแรงดันพิกัดของขดลวดปฐมภูมิจะเท่ากับแรงดันพิกัดของสายส่ง เมื่อหม้อแปลงต่อเข้ากับทางออกของเครื่องกำเนิดไฟฟ้า (เช่น หม้อแปลงเพิ่มแรงดันในโรงไฟฟ้า) แรงดันพิกัดของขดลวดทุติยภูมิควรเท่ากับแรงดันพิกัดของเครื่องกำเนิดไฟฟ้า สำหรับขดลวดทุติยภูมิ แรงดันพิกัดของขดลวดทุติยภูมิของหม้อแปลงจะต้องสูงกว่าแรงดันพิกัดของสายส่ง 5% เพื่อคำนึงถึงการสูญเสียแรงดันภายใน (คำนวณที่ 5%) เมื่อหม้อแปลงมีโหลด เมื่อระยะการส่งกำลังด้านทุติยภูมิยาว จะต้องคำนึงถึงการสูญเสียแรงดันในสาย (คำนวณที่ 5%) ด้วย ในกรณีนี้ แรงดันพิกัดของขดลวดทุติยภูมิจะต้องสูงกว่าแรงดันพิกัดของสายส่ง 10%